شما محصولی در سبد خرید ندارید.
sevenspikes.themes.common.user
جستجو
فیلترها

یاقوت کبود (‌Blue Sapphire)

یاقوت کبود (‌Blue Sapphire)

 

   Sapphire در زبان یونانی به معنی آبی است. در دوران باستان و سده های میانه نام سفایر به آن چه که امروزه "لاجورد" نامیده می شود‌‌، گفته می شد. حدود سال ۱۸۰۰ مشخص شد که Ruby و سفایر گونه های مختلف یاقوت هستند. در ابتدا فقط به نوع آبی، سفایر می گفتند و به بقیه انواع (به جز رنگ قرمز) با نام های گمراه کننده ای نظیر Oriental Peridot برای نوع سبز و Oriental Topaz برای نوع زرد می نامیدند. امروزه به همه ی یاقوت های با کیفیت خوب به جز رنگ قرمز که Ruby نامیده می شود، Sapphire می گویند.

 

 

نام انواع مختلف سفایر با رنگ خود توضیح داده می شود مثل Green Sapphire یا Yellow Sapphire و یاقوت نارنجی متمایل به صورتی Padparadscha خوانده می شود. عنصر رنگزا در یاقوت کبود (Blue Sapphire) آهن و تیتانیوم است. وانادیوم عامل رنگزای سنگ های بنفش است. مقدار اندکی آهن موجب رنگ زرد و سبز می شود. مطلوب ترین رنگ Cornflower-blue است.

 

 

 

در نور التهابی (Incandescent) برخی یاقوت ها ممکن است به رنگ آبی پررنگ دیده شوند. در حرارت ۳۱۰۰-۳۳۰۰ درجه فارنهایت (۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ درجه سانتی گراد) بعضی یاقوت های ابری با رنگ ناواضح، برای همیشه به رنگ آبی روشن درمی آیند. سختی یاقوت کبود مانند Ruby است ولی سختی در جهات مختلف، متفاوت است که عامل مهمی در تراش سنگ می باشد. برای همه ی یاقوت ها تشخیص فلورسنسی مقدور نیست. ناخالصی های سوزنی Rutile با درخشش ابریشمی، جهت دار و منظم باعث ایجاد ستاره ی شش پر در یاقوت کبود می شود.

 

 

    معادن: سنگ میزبان یاقوت ها، سنگ آهک، مرمر و سنگ های دگرگونی می باشند که از معادن اولیه و ثانویه استخراج می شوند. روش های تولید معمولاً بسیار ابتدایی هستند. در جهت لایه های گوهر با دست شیار و سوراخ هایی حفر می کنند. خاک رس و شن به وسیله شست و شو از گوهری که دارای وزن مخصوص بالاست، جدا می شوند. در طبیعت مقدار انواع یاقوت از Ruby بیشتر است چون عناصری که باعث ایجاد رنگ یاقوت ها می شوند بیشتر از عامل رنگزای Ruby در طبیعت وجود دارند. امروزه، معادن مهم یاقوت کبود (از نظر اقتصادی) در استرالیا، برمه، سریلانکا و تایلند هستند.

 

 

معادن استرالیا از سال ۱۸۷۰ شناسایی شده اند. سنگ میزبان، در این معادن بازالت است. در نور مصنوعی سنگ های آبی پررنگ، پررنگ تر یا متمایل به سیاه و سنگ های با کیفیت پایین تر متمایل به سبز دیده می شوند.

 

 

  در دهه های اخیر، یاقوت های سیاه ستاره دار در Queensland یافت شده اند. همراه این یاقوت ها، کانی های دیگری همچون گارنت، کوارتز، توپاز، تورمالین و زیرکن نیز یافت شده اند. از سال ۱۹۱۸ در New South Wales کیفیت خوبی از یاقوت کبود با رنگ آبی خوش رنگ یافت شد. در معادن اولیه برمه نزدیک Mogok تا اندازه ای برای استخراج از روش های امروزی استفاده می شود. در سال ۱۹۶۶ بزرگترین یاقوت ستاره دار در این مکان یافت شده که یک کریستال ۶۳۰۰۰ قیراطی (۱۲/۶ کیلوگرم) بود. در سریلانکا یاقوت از عهد باستان استخراج می شد. معادن در جنوب غربی جزیره در منطقه ی Ratnapura واقع شده اند. یاقوت های کبود معمولاً رنگ آبی روشن متمایل به بنفش هستند.

 

 

   در تایلند دو معدن یاقوت وجود دارد یکی در ناحیه ی Chantaburi (جنوب شرقی بانکوک) و دیگری Kanchanaburi (شمال غربی بانکوک). سنگ مادر در این معادن، مرمر یا بازالت است و منابع آن مکان هایی است که در اثر شرایط جوی، یاقوت در آن جا ته نشین شده است.یاقوت های کبود این معادن کمی متمایل به سبز هستند. بهترین یاقوت کبود متعلق به سیلان و کشمیر می باشد. در اواخر سال ۱۸۰۰ در مونتانا آمریکا نیز یاقوت کبود کشف شد. یاقوت های کبود این معادن از آبی کمرنگ تا آبی خاکستری نوسان دارند. از اواخر سال ۱۹۲۰ در استخراج از این منابع به کرات وقفه ایجاد شده ولی در سال های اخیر، با نظم بهتری استخراج صورت می گیرد. معادن قابل توجهی نیز در برزیل، کامبوج،  چین، کنیا، ماداگاسکار، مالاوی، نیجریه، پاکستان، روآندا، تانزانیا، ویتنام و زیمباوه وجود دارد.

 

 

   یاقوت های کبود معروف: یاقوت کبود بزرگ بسیار کمیاب است و مانند الماس بر اساس محل کشف و یا نام شخص نام گذاری شده است. یاقوت کبود ستاره هند در موزه ی تاریخ طبیعی در نیویورک با وزن ۵۳۶ قیراط نگه داری می شود. ستاره ی نیمه شب یک یاقوت سیاه ستاره ای با وزن ۱۱۶ قیراط است که در موزه ی مذکور نگه داری می شود. ستاره ی  آسیا یک یاقوت کبود ستاره ای با وزن ۳۳۰ قیراط در Washington D.C در موسسه ی Smithsonian نگه داری می شود. دویاقوت کبود مشهور به نام های St. Edwards و The Stuart Sapphire بر روی تاج جواهر نشان انگلیسی نصب شده اند.

 

 

منابع:


Anderson, B. W., and Jobbins, E. A. 1990. Gem Testing. Butterworths, London

Arem, J. E. 1987. Color Encyclopedia of Gemstones. 2nd ed. Van Nostrand Reinhold Co., Inc., New York

Bruton, E. 1977. Diamonds. 2nd ed. NAG, London. CIBJO. 1975. Bestimmungen Zur Benennung und Beschreibung von Edelsteinen, perlen Kulturperlen, Synthesen, Imitionen. Bern, Switzerland

Gill, J. O. 1978. Gill's Index to Journals, Articles, and Books Relating to Gems and Jewelry. Gemological Institute of America, Santa Monica,CA, U.S

Webster, R., and Anderson, B. W. 1983. Gems - Their Sources, Descriptions, and Identification. Butterworths, London

 

نظر خود را ارسال کنید